Entrevista con emprendedores novos no rural (II)

Na segunda das entrevistas trataremos cunha rapaza silledense que con tan só 21 anos dirixe a súa propia empresa dentro do mundo equino.

A súa visión e a anterior entrevista apórtannos unha visión esperanzadora dentro do futuro do rural. Como ben deixan reflexado con ganas, esforzo e moito traballo non hai nada imposible nesta vida, e tampouco para a mocidade dentro do noso campo de traballo.

Martiño.: Como pinta para ti o tema do desemprego xuvenil en áreas rurais como a de Silleda?

Mónica.: Pois o desemprego marcha ben, segue a subir e a gañar puntos, ninguén aposta pola xente nova. Dá igual os estudos, a experiencia … Se te queren é para traballar sen contrato ou cun soldo ínfimo e ridículo e porque a maioría dos empresarios saben que non ten vas queixar.

M.: Como te decidiches a montar unha empresa en Silleda? En que consiste?

Mó.: A iniciativa foi máis ben do meu irmán maior, xa que el tivo a idea. Plantexouma e a decisión foi sinxela, se hai que traballar e pode ser en algo no que che guste pois moito mellor. Na empresa realizamos actividades diversas relacionadas co mundo do cabalo. Damos clases de equitación para todas as idades, preparamos cabalos para concursos en toda España (Galicia, Estremadura …), temos pupilaxe, desbrave de poldros…

M.: Cando empezaches co proxecto empresarial?

Mó.: A empresa botou a andar en novembro de 2011, cando eu rematei os meus estudos.

M.:Cales son as perspectivas de futuro ?

Mó.: Acabando de comezar non nos podemos queixar, hai que ser ambiciosos e mellorar día a día. De momento a empresa marcha ben. As perspectivas de futuro son relativas, ten algún negocio futuro agora? De seguirmos así vese difícil. Pero somos positivos e cremos que a crise arreciará e irá mellorando e albisco con optimismo un bo futuro.

M.: Cres que o rural galego, e en concreto o silledense, ten futuro?

Mó.: Hai diversos sectores que cambiar, pero con traballo e constancia creo que todo mellorará, é necesario abrir os ollos e loitar polo noso, non podemos deixar que por culpa de catro especuladores se veña todo abaixo.

M.: Ves o teu futuro no rural de Silleda?

Mó.: Espero que si, polo menos é o que me gustaría, encántame o que fago. Sería unha marabilla seguir nisto, pero hai moito que traballar para que un próspero futuro non sexa só unha ilusión, senón que sexa toda unha realidade.

M.: Aporta o teu consello para aquel lector mozo que estea a ler a túa entrevista.

Mó.: O importante é que fagan o que fagan se esforcen. Non deixarse enganar, que por ser novos non temos que estar asoballados e sometidos a soldos e postos de traballo miserables. É preciso que nos dean oportunidades para demostrar que nós valemos e somos capaces e eficaces de levantar a sociedade.

 

Martiño Novo: Moitísimas Grazas.

Silleda, 2 de xuño de 2012.

Entrevista con emprendedores novos no rural (I)

Logo de saber que opinan as autoridades sobre o desemprego xuvenil no rural e falar tamén con unha traballadora xove pasaremos a observar que opinan os emprendedores xuvenís do ámbito non urbano.

Falaremos con un emprendedor do sector da hostalaría e cunha rapaza con iniciativa no mundo equino, dicir que ningún dos dous supera os 22 anos.

En primeiro lugar, Óscar, que levou a cabo xunto cun socio un proxecto dentro do ámbito hostaleiro.

Martiño : Como observas a situación actual en canto a desemprego xuvenil no rural se refire?

Óscar: Cada vez séntese máis, a xente xa case non sae das súas casas. Observo que a xuventude tampouco fai demasiado por traballar (a maioría), hai aínda algúns nichos laborais no rural que se pode cubrir con man de obra xuvenil.

M.: Cres que a situación en canto ó desemprego é mellor ou peor dentro da comarca que ou contexto galego?

O.: Opino que en xeral a crise en Galicia chegou máis tarde e tampouco somos un país rico, aínda así somos conscientes de que agora se está a notar de verdade en todo o territorio. Tampouco sería raro que tardásemos máis tempo en saír da recesión.

Martiño.: Cóntanos, como emprendedor que es, a modo de resume o teu proxecto.

O.: Comecei traballando de Dj nun local de copas ata que o antigo dono decidiu traspasalo. Coa axuda dun socio e investindo os cartos que gañara traballando de camareiro e coa beca de estudos, afortunadamente todo saíu a pedir de boca.

Tras ver que funcionaba ben o primeiro proxecto, decidimos abrir nunha zona rural como é Santa Comba. A idea principal é seguirmos avanzando, montamos unha brigada de camareiros, unha empresa adicada á organización de vodas. Agora mesmo queremos dar o salto a un gastro-bar con coctalaría.

M.: En que ano te embarcaches nesta aventura empresarial? 

O.: En plena auxe da crise, no ano 2010.

M.: Cantos empregados xeran as vosas empresas?

O.: En total son 32 empregos directos e de forma indirecta ata 40 persoas.

M.: Cres que o rural galego ten futuro?

O.: Creo que o rural ten posibilidades, por unha banda, pode haber moito futuro, é onde menos aperta a crise. Indiferentemente no ámbito rural sempre hai traballo, pero para o meu parecer hai moi pouca xente con ganas de poñer isto en valor. Aparte, un piar básico como é o sector primario está violentamente sometido a continuos atropelos das industrias.

M.: Tes pensado seguir coa túa actividade en zonas rurais ou aspiras a medrar fóra deste ámbito?

O.: Gústame o rural e as vilas pequenas, a xente destas áreas  sempre responde moi ben. A diferenza radica en que nas zonas urbanas hai unha competencia feroz e non sabes se vas ter bo recibimento.

M.: Dáme un consello para a xuventude no que a mercado laboral se refire?

O.: O traballo moitas veces non debe ir por gusto, senón por necesidade de medrar como persoa. O capital ao mesmo tempo non debe ser derrochado, é preciso aforrar e investir en boas aspiracións.

Martiño: Moitísimas grazas. 

Silleda, 3 de xuño de 2012

Entrevista con Paula Fernández Pena, alcaldesa de Silleda

Logo de entrevistar a unha moza que conseguiu un posto de traballo grazas á labor mediadora do Concello de Silleda, decidimos contactar coa máxima representante do municipio, a alcaldesa Paula Fernández Pena que nos ofreceu a súa visión sobre o tema central deste blogue; o desemprego xuvenil no rural.
Nun bloque de dez cuestión brindounos a posibilidade de ver como afronta a entidade local este profundo drama laboral.

Martiño. - Como observa vostede a situación actual en canto a desemprego xuvenil se refire en Silleda ?

Paula. - Dende o ano 2009 ata agora radicalizouse o tema do paro. Moita xente acode ao Concello desesperada a nivel laboral. Moitas parellas novas de orixes rurais e asentadas nos núcleos de Silleda e Bandeira, antes empregadas no textil e na construcción, caeron de cheo no desemprego. Co conseguinte revés socioeconómico que esto supón. Quedou bastante evidenciado o nivel altísimo de xente nova que acode a nós.


M. - A situación de desemprego, en Silleda, considera que é mellor ou peor que no contexto comarcal? E dentro do contexto galego?

P. - Tirando dos datos do INEM non é un bo dato. O desemprego en Silleda segue subindo, coñecendo 586 persoas dentro da Bolsa de Emprego. Aínda así, engadir que existe moito traballo sumerxido, coñecendo moitos casos que manteñen o subsidio de desemprego xunto co traballo sumerxido. Calquera cifra non é nada fiábel. Opino que se en realidade houbese 5 millóns de parados teríamos unha auténtica revolución social.

M. - Teño entrevistado a unha rapaza, a cal conseguiu traballo nunha empresa silledense grazas á mediación do concello, en que consiste este plan?

P. - En vista de que había elevadas cifras de paro e que os concellos non teñen capacidade para xerar emprego ocorriusenos a idea dunha bolsa de Emprego municipal. O empresario escolle o perfil entre os CV que o concello recolle e selecciona. O INEM non funciona desta forma, pois co plan do concello o empresario fai unha preselección. O que se consegue e que o empresariado teña no concello un conxunto de currículums pulidos.

M. - Cales foron os resultados da Bolsa Silleda Emprega ? Segue a funcionar na actualidade ?

P. - Segue a funcionar. Para o concello é unha prioridade. Dende outubro de 2011 mobilizou 263 persoas. Das cales 121 se deron de baixa na bolsa de emprego, 7 por cambio de residencia, 1 por estudos, 75 conseguiron un posto de traballo grazas ao concello e asemade 142 participaron en cursos de formación ofertados dende diferentes departamentos do concello. Actualmente hai máis de 300 persoas inscritas neste servizo.

M. - Que medidas ten en mente vostede como alcaldesa, representante do poder público local, para fomentar o emprego?

P. - Ademais da Bolsa Silleda Emprega temos nun segundo lugar o Plan Aurora, traballamos cunha selección de mulleres novas de perfil académico baixo para mellorar a súa formación, asinando tamén convenios con empresas  (Unha peleteira, unha empresa de alimentación e unha residencia da 3ª idade). Rematada a formación fan 10 días de práticas e a empresa comprométese co concello. De feito deste plan saíron 6 mulleres de entre 18 e 40 anos con emprego.

M. - Apoian a Xunta e a Deputación aos concellos na loita contra o desemprego en xeral, e o paro xuvenil en concreto? E o goberno de Mariano Rajoy?

P. - No período 2007 - 2009, antes da moción de censura, controlamos 2 programas experimentais de emprego. O empresariado buscaba xente formada polo programa en colaboración coa Xunta. Obtivemos un 40% de inserción. En 2008 a Xunta pon en marcha xunto co concello un obradoiro de emprego de carpintería, cantería e xardinería que mobiliza a 40 persoas. A xunta financiaba salarios e a obra completa. A Xunta tamén aprobou plans para que o concello contrate traballadores para a entidade. A deputación tamén tiña plans de cooperación onde o persoal xa viña seleccionado. A día de hoxe as administracións non colaboran dado á precaria situación económica. Dicir que o único concello da comarca que non está en mans do PP é o único que ten fondos este ano dentro dos Presupostos Xerais do Estado. O Goberno obrigou a facer un plan de axuste para reducir gastos, coa conseguinte subida de taxas, redución de persoal ... para solventar a débeda que o concello de Silleda foi acumulando ata 2007.

M. - Cre vostede que o rural, e en concreto Silleda, ofrece posibilidades á mocidade?

P. - Eu creo que durante anos se promocionou o abandono do rural e realmente agora a xente nova empeza a vislumbrar que o campo ten futuro. Volver de novo ás orixes. Se o rapaz se forma e volve ao rural, que teña posibilidades. Agora no caso de Silleda por exemplo, os novos emprendedores agrarios, é un bo síntoma de que os mozos cren no rural e se agrupan no rural.

M. - No caso de Silleda cíteme se é posible unha debilidade, unha ameaza, unha fortaleza e unha oportunidade.

P. - Debilidade: O urbanismo, levamos moitos anos cun PXOM obsoleto (1981) que impide o crecemento socioeconómico.
Ameaza: O desemprego entre a xente máis nova podo provocar despoboamento.
Fortaleza: Recursos naturais e arquitectónicos que poden axudar a dinamizar a nosa economía.
Oportunidade: A oportunidade que nos queda é a creación de empresas. O desenrolo dun centro empresarial que conecte Silleda con Galicia, a través da nosa privilexiada situación.

M. - De cara ao futuro a medio e longo prazo, mellorará a situación ou embarcarémonos nunha espiral de pobreza, emigración e desemprego?

P. - Silleda foi durante moito tempo unha potencia a nivel agrario. Cunha boa xestión social e económica todo pode saír arriba. Entendo que calquera economía está chamada a ter ciclos, deste vainos custar saír, hai que fundamentar a economía en novas formas, fuxindo do ladrillo.

M. - Que consello lle dá á xuventude silledense no que a temas laborais se refire?

P. - Neste momento tan difícil hai que buscar alternativas de emprego que non sexan os habituais, por exemplo tirar cara o sector agrogandeiro. De calquera xeito a formación é imprescindible.

M. - Moitas grazas por todo.


Martiño Novo, 1 de xuño de 2012.

Resumo de propostas

Evolución do paro xuvenil en España, Grecia, Portugal e na UE

A medida que fomos avanzando na nosa investigación empezamos a desvelar numerosas ideas e proxectos que serían excelentes para competir co desemprego xuvenil no campo. Un desemprego que supera xa o 52% en España e achégase ao 42% en Galicia.
Os oficios en extinción, o turismo ou o sector primario son algunhas das formas que a nosa pesquisa achegou para combater o paro xuvenil no rural.
Iniciamos pois, unha segunda parte no noso blogue onde trataremos a través de entrevistas con empresarios e políticos, entre eles a alcaldesa de Silleda e a presidente dunha Asociación de Ponteceso, de seguirmos coñecendo a fondo o dilema do paro xuvenil. A través destas audiencias e encontros con persoeiros relevantes dos nosos concellos, sacararemos as conclusións precisas para seguirmos a nosa indagación.

De todos xeitos, calquera investigación que se precie, debe ter en conta calquera axente ou factor que inflúa na exploración do tema do desemprego xuvenil no rural.
Na sociedade actual expandiuse a idea dun rural asociado ao atraso e a un nivel sociocultural inferior ao da cidade. Partindo con estes valores como imos conseguir que o ámbito rural fixe capital? Como imos lograr que fixe poboación?
O rural non está morto. É hora de desterrar a crenza de que rural, agricultura e agonía son sinónimos. Vivirmos de costas ao campo é darlle a espalda á vida mesma. É preciso que calle a idea de que sen natureza, é dicir, sen rural, non somos nada. Sen o contacto coa terra, coa idiosincrasia e coa esencia da vida non seríamos mais que uns autómatas urbanitas condenados a coexistir coa polución do medio urbano.

O futuro do rural está nos emprendedores

Artigo de prensa de LVDG relacionado

Volve o sector primario a crear emprego?

Paisaxe rural de Silleda

Diferentes medios e economistas sosteñen que a pesar da crise na que vivimos, o sector agrario e agroindustrial segue a crear emprego. Estes empregos son agora ocupados por persoas do sector servizos e construción; sectores que lideran a destrucción de emprego no noso país.
O aumento das exportacións en materia agraria tamén contribúe a elevar as perspectivas.
Está a quedar patente que o sector primario despega actualmente e é capaz de xerar emprego estable.
É esta idea unha posibilidade de que os xóvenes volvan a explotar as terras que colonizaron os seus pais e avós? De que se desenrolen agroindustrias en áreas rurais?
No caso de Silleda contamos con A Rosaleira, unha conserveira galega de produtos vexetais con sede principal en O Rosal.
Unha inversión que pode permitir que a mocidade poida volver ao lugar onde naceu e quere seguir a vivir.
Para reforzar esta convicción, son numerosos os casos que recollo de xente nova que vaga por áreas rurais na procura dun posto de traballo no sector primario.
Pode estar no sector primario unha das chaves para desafiar á crise?

* Artigo de prensa relacionado

Martiño Novo

OFICIOS EN EXTINCIÓN

A situación de desemprego actual é ben coñecida por todos, pero qué pasou con todos eses oficios tradicionais que rexeitamos? Foi un erro haber deixado á marxe a aprendizaxe dos oficios rurais que tantos anos lle dou de comer á nosa proxenie? 

Redeiras de Corme (Ponteceso).

 A maioría dos nosos compañeiros de instituto que abandonaron a ensinanza media dedicáronse aos empregos  en auxe da época, especialmente á construcción. Parecía ser un negocio redondo, contrato de aprendiz e mil euros "para á saca" cada mes. Eu, con 16 anos traballaba como camareira "por catro pesos"  ao tempo que estudaba; a regañadentes víaos con motos, cartiños frescos na carteira, coches de alta gama que ata entón só vía pasearse neles aos cuarentóns...Eran os "novos ricos". Todo o que tiña tintes urbanitas era máis tentador que todo o que atesourabamos no rural, inclusive os traballos. O que viñan sendo traballos artesáns de moitas xeneracións supoñen agora unha recreación artística e etnográfica de aqueles singulares esforzos. Por qué non foron nin son atractivos estes traballos para a xuventude? Estes oficios  tradicionais vénse como vestixios do pasado e enfocámolos máis turismo que a un posto de traballo?


Canteiros de Poio, oleiros de Buño, ferreiros de Riotorto, palilleiras de Camariñas, fiandeiras de Zas, panadeiros de Cea, afiadores de Luintra, carboeiros de Castrelo do Val, arrieiros de Maside, campaneiros de Caldas, telleiros de O Rosal, seitureiras de Calvos, percebeiros de Corme,  guarnicioneiros de Maceda, tecedoras de Parada, alabardeiros de Melide, Redeiras de todos os portos…
Moitos destes oficios son vitais para o desenvolvemento das actividades rurais, por exemplo, sen as redeiras , que fan do seu traballo unha arte, sería imposible levar a cabo ás tarefas da pesca.  Parémonos a pensar en positivo, se a mocidade estivera interesada en aprender oficios tradicionais... Existen uns estudos ou un título que permita o acceso legal a estas profesións? A resposta na meirande parte dos casos é non. Sería oportuno aproveitar estes tempos de crise e altas taxas de paro para fomentar estes oficios? Sería un novo xacemento de emprego? 

En Ponteceso,os obradoiros de emprego  que se ofertan por parte do concello  soen ter fins sociais tales como a restauración de bens públicos, xardinería, etc. Os participantes non soen colocarse nestes empregos, cando o obradoiro remata volven a atoparse na situación que tiñan a priori, eso sí, cunha experiencia productiva ás costas. Teñen sentido estes obradoiros remunerados? Sería proveitoso usar estes fondos para a creación de escolas/obradoiros de oficios tradicionais? Tal e como está o mercado laboral, traballarías de oleiro/a, canteiro/a, redeir0/a, etc?  

A traba máis grande destes oficios en extinción é que as xeneracións máis novas non recollen o testigo. Estes oficios fóronse transmitindo de pais a fillos, necesitan dun recoñecemento profesional para a súa conservación e pervivencia. Se a xente nova tomara o relevo...fixarían poboación en Ponteceso? Por ende, axudaría a frear o despoboamento rural? 

O que está claro é que Ponteceso, Galicia é un pobo de tradicións que busca proxectarse no futuro, pero sen esquecerse das ensinanzas do pasado. Merécese dignificar estas profesións, que son, os oficios de moitas xentes que configuran a nosa paisaxe e que son moito máis que unha romántica postal para o turista.


Tania A.C.

O rural, a vía difícil.

Moza silledense adestrando cabalos

As posibilidades dunha zona rural hai quen di que son limitadas. Hai quen olla o rural como unha área deprimida economicamente. Outros xa nin sequera o ven, viven de espaldas ao campo.
Pero é verdade que o rural galego non está a pasar polo seu mellor momento, é verdade que falamos de despoboación; de que os mozos voan do rural á cidade en busca de oportunidades "mellores".
No rural, perdoen que llo diga,  hai oportunidades, e que lle corten a fala a quen o nega, pois está a mentir. O caso e que a maioría da mocidade non ten o valor suficiente para traballar a terra, non se quere dignar a loitar co gando, non ten a forza necesaria para montar unha empresa alternativa. As oportunidades do rural hai que explotalas, traballalas e construílas. Está moi ben emigrar á cidade e ter todo á man e vivir cómodo traballando 8 horas diarias. Pero iso señores non é a óptima forma de vida. A mellor calidade de vida ofrécea o contexto, non as persoas que viven nel. O problema desta sociedade é o gran desprestixio que existe de cara o rural, como se o campo non tivese nada que ofrecernos, non nos puidese dar de comer, ou como se vivir en áreas rurais estivese mal visto. Se pasa isto preguntémonos o porque desta situación. Están os organismos públicos a favor de baleirar as nosas aldeas de mocidade para aforrar en servizos? Existe un complot?
Non fai falta ir moi lonxe para ver que as áreas rurais teñen a capacidade e os medios adecuados para afrontar a crise actual, ou senón porque se está a producir un retorno de mocidade ao campo?
Podo dar fe de que este movemento é real. Pode ser logo que as autoridades competentes e a sociedade nos eduquen para optar pola vía fácil e deixemos de lado o medio rural? Opinade.

Martiño Novo